» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

هـــر دوے مــا مسـلحـیـمتـو میـڪشی ،و مـن جـان مۍبخـشـمتـو،با تـفنگـت،مـن با قـلمـمتـو هـمه را بـه بنـد میڪشیبـا دسـت بنــد ،و در پی آنی،همـگـان بـه تـو ایـمان آورنـدو مـــــن، تـو را انـڪـار مۍڪـنم هـمـچون آزادانـدیشـانی ڪه ڪـافـرنـدتـــو، در خـود اسیـرے،مـــــن بـه جـهـان آزادم......تــــــو هـمـه

کسی چه می داند...
که دخترکی در آستانه شب،
با موهای پریشان در باد،
در انتظار فردا ایستاده است...
و چشمانش...آه...
چشمانش تا اعماق قلب آن ستاره سربی نفوذ میکند...
به احترام تمام دردهایش سکوتی می کند بالاتر از فریاد...
سکوتی توأم با درد یا شاید دردی توأم با سکوت...
زمان می گذرد...
و او همچنان در آستانه شب،
با موهای پریشان در باد،ایستاده است...
و چشمانش قلب آن ستاره سربی را می شکافد
می رود...
می رود و جرقه می زند در آسمان و ناپدید می شود...
کسی چه می داند ...